μπαομπάμπ

Τα γηραιότερα μπαομπάμπ της Αφρικής πεθαίνουν με γοργούς ρυθμούς (vid)

Τα περισσότερα από τα γηραιότερα μπαομπάμπ της Αφρικής πεθαίνουν με γοργούς ρυθμούς την τελευταία δεκαετία, προειδοποιούν οι επιστήμονες που εικάζουν ότι αυτή η «άνευ προηγουμένου» εξαφάνιση ενδέχεται να συνδέεται με τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη.

«Είναι σοκαριστικό και εντυπωσιακό να παρακολουθούμε την εξαφάνιση τόσων δέντρων ηλικίας χιλιάδων ετών» εξήγησε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Άντριαν Πάτρουτ, του Πανεπιστημίου Μπαμπ-Μπολιάι της Ρουμανίας, ένας από τους συγγραφείς της μελέτης που δημοσιευτήκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Plants.

«Κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, τα μεγάλα μπαομπάμπ της νότιας Αφρικής άρχισαν να πεθαίνουν αλλά εδώ και 10-15 χρόνια η εξαφάνισή τους επιταχύνθηκε ξαφνικά, λόγω της πολύ υψηλής θερμοκρασίας και της ξηρασίας», συνέχισε ο ερευνητής.

Τα πανύψηλα μπαομπάμπ, ηλικίας 1.100-2.500 ετών, με τους ογκώδεις κορμούς και τα κλαδιά που θυμίζουν ρίζες, είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες στην άνυδρη αφρικανική σαβάνα, καθώς ξεχωρίζουν από απόσταση πολλών χιλιομέτρων. Όμως, τα τελευταία 12 χρόνια, τα εννιά από τα 13 παλαιότερα μπαομπάμπ πέθαναν, μερικώς ή και πλήρως. Μεταξύ αυτών ήταν και τρία θρυλικά «τέρατα»: το Πάνκε στη Ζιμπάμπουε, ηλικίας 2.350 ετών,το δέντρο του Πλάτλαντ στη Νότια Αφρική με κορμό διαμέτρου άνω των 10 μέτρων και το διάσημο μπαομπάμπ Τσάπμαν στην Μποτσουάνα, στο οποίο είχε χαράξει τα αρχικά του ο Λίβινγκστον και είχε χαρακτηριστεί εθνικό μνημείο.

Οι επιστήμονες έκαναν τη διαπίστωση αυτή κατά τύχη, αφού αρχικά μελετούσαν τα δέντρα για να εντοπίσουν το μυστικό των τεράστιων διαστάσεών τους. Μεταξύ 2005-2017 ο Πάτρουτ και οι συνεργάτες του μελέτησαν όλα τα μεγαλύτερα σε μέγεθος και ηλικία μπαομπάμπ της Αφρικής, συνολικά 60 δέντρα. Διατρέχοντας τη Ζιμπάμπουε, τη Νότια Αφρική, τη Ναμίμπια, τη Μοζαμβίκη, την Μποτσουάν και τη Ζάμπια, συνέλεξαν δείγματα με τα οποία κατόπιν χρονολόγησαν τα δέντρα.

«Η κουφάλα ενός μπαομπάμπ στη Ζιμπάμπουε είναι τόσο μεγάλη που μπορούν να βρουν καταφύγιο μέσα της περίπου 40 άνθρωποι» αναφέρεται στον ιστότοπο του εθνικού πάρκου Κρούγκερ, στη Νότια Αφρική.

μπαομπάμπ

Σύμφωνα με τους ερευνητές, τα μπαομπάμπ κατά περιόδους παράγουν νέους κορμούς, όπως άλλα είδη βγάζουν κλαδιά. Σταδιακά, οι κορμοί αυτοί συγχωνεύονται μεταξύ τους. Όταν πεθαίνουν πάρα πολλοί κορμοί, το δέντρο καταρρέει. «Όταν ξεκινήσαμε την έρευνα, μας πληροφόρησαν ότι έπεσε το μπαομπάμπ Γκρούτμπουμ στη Ναμίμπια, αλλά νομίζαμε ότι ήταν μεμονωμένο γεγονός», είπε ο Πάτρουτ.

«Οι θάνατοι αυτοί δεν οφείλονται σε επιδημία», τονίζουν οι ερευνητές που εικάζουν ότι η κλιματική αλλαγή μπορεί να επηρεάζει την ικανότητα των μπαομπάμπ να επιβιώνουν στο φυσικό περιβάλλον τους και σημειώνουν ότι θα χρειαστούν και άλλες έρευνες για να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί αυτή η υπόθεση.

Πηγή: GreenAgenda

ΕΑΑ πυρκαγιές χάρτης

Ο χάρτης των εκτεταμένων δασικών πυρκαγιών στη χώρα το διάστημα 2000-2016

Το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, στο πλαίσιο του έργου DISARM*, αποτύπωσε τις εκτεταμένες δασικές πυρκαγιές -που έκαψαν τουλάχιστον 200 στρέμματα η κάθε μία- την περίοδο 2000-2016 κατά τους μήνες υψηλού κινδύνου Μάιο-Οκτώβριο.

Τα ακόλουθα διαγράμματα/σχήματα παρουσιάζουν το μέγεθος και τη συχνότητα εμφάνισης εκτεταμένων δασικών πυρκαγιών σε μηνιαία και ετήσια βάση, καθώς και ανά δήμο.

ΕΑΑ πυρκαγιές χάρτης

(Σημ. Ο παραπάνω χάρτης αφορά τους δήμους απ’όπου ξεκίνησε η δασική πυρκαγιά)

 

*DISARM – Drought and fIre ObServatory and eArly waRning systeM. Το πρόγραμμα DISARM εκτελείται  στο πλαίσιο του προγράμματος INTERREG-BALKAN MED το οποίο χρηματοδοτείται  από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις συμμετέχουσες χώρες.

Καταλήγοντας, το ΕΑΑ ευχαριστεί θερμά την Πυροσβεστική Υπηρεσία για την παροχή των στοιχείων δασικών πυρκαγιών.

Πηγή: GreenAgenda

υβριδικό ηλιακό drone ΑΠΘ

Υβριδικό ηλιακό drone που θα μετρά τη ρύπανση από το ΑΠΘ

Ένα υβριδικό ηλιακό drone (μη επανδρωμένο όχημα UAV), που θα μπορεί να προσφέρει σημαντικές υπηρεσίες αναμετάδοσης τηλεπικοινωνιών αλλά και να διενεργεί τηλεπισκόπηση και παρατήρηση, όπως μετρήσεις ρύπανσης της ατμόσφαιρας με αισθητήρες οι οποίοι είναι ικανοί να συλλέγουν μικροσωματίδια σε διάφορα ύψη πτήσης του, ετοιμάζει το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η νέα αυτή καινοτομία, που βρίσκεται στο στάδιο της πρώιμης σχεδίασης, αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο έρευνας των ελληνικών πανεπιστημίων.

Η παρουσίαση του UAV έγινε την περασμένη εβδομάδα από τον αναπληρωτή καθηγητή και διευθυντή του Εργαστηρίου Μηχανικής Ρευστών & Στροβιλομηχανών, Δρ. Κυριάκο Υάκινθο, κατά τη διάρκεια ημερίδας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος/ Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας με θέμα «Αποθήκευση ηλεκτρικής ενέργειας, Ηλεκτροκίνηση και οι Ανανεώσιμες Πηγές χαράζουν το μέλλον της ανάπτυξης με γνώμονα τη βελτίωση του περιβάλλοντος».

«Οι πτήσεις θα ακολουθούν συγκεκριμένο σχέδιο προκειμένου να γίνεται η βέλτιστη λήψη δεδομένων, κυρίως σε καταστάσεις περιβαλλοντικών ατυχημάτων», λέει στη Greenagenda.gr για το project ο κ. Υάκινθος.

Όπως εξηγεί ο ίδιος, «πρόκειται για ένα ακόμη βήμα στην αποδέσμευση της τεχνολογίας πρόωσης από τα συμβατικά καύσιμα. Με αυτό τον τρόπο συμβάλουμε στη μείωση των εκπεμπόμενων ρύπων καθώς το αερόχημα θεωρητικά άπειρης αυτονομίας στο μέλλον, θα μπορεί να ίπταται αφήνοντας μηδενικό ίχνος στο περιβάλλον».

Τεχνικά χαρακτηριστικά

drone ΑΠΘ Θεσσαλονίκη

 

  • Η ταχύτητα πτήσης του θα φθάνει τα 80 χλμ ανά ώρα ενώ θα μπορεί να πετάει σε ύψος 7 χλμ.
  • Η πτήση του θα διαρκεί περίπου 48 ώρες.
  • Το συνολικό βάρος απογείωσης του θα είναι 370 κιλά και το ωφέλιμο βάρος του 50 κιλά.
  • Το UAV θα διαθέτει μπαταρίες βάρους 45 κιλών και το άνοιγμα φτερών θα φθάνει τα 31 μέτρα.

Το υβριδικό UAV υπολογίζεται ότι θα είναι έτοιμο σε τέσσερα χρόνια διότι αναμένεται να υπάρξουν τεχνολογικές εξελίξεις στα εύκαμπτα φωτοβολταϊκά.

drone ΑΠΘ Θεσσαλονίκη

Σύμφωνα με τον κ. Υάκινθο, το ηλιακό όχημα θα μπορεί να ίπταται σε υπερδιπλάσιο ύψος εν συγκρίσει με το πρώτο UAV που έφτιαξε η ομάδα, δηλαδή στα 7.000 μέτρα έναντι 3.000 μέτρων, που πετούσε το παλαιό μοντέλο.

Το συγκεκριμένο μοντέλο παρουσιάστηκε πριν από δύο χρόνια στην 81η ΔΕΘ. Επρόκειτο για ένα μη επανδρωμένο αερόχημα ιδανικό για φυσικές καταστροφές και περιβαλλοντικά ατυχήματα.

Πηγή: GreenAgenda

παγόβουνο Ανταρκτική

Έλιωσε το μεγαλύτερο παγόβουνο στον πλανήτη – Ξεπερνούσε σε εμβαδόν τη Σικελία

Τον Μάρτιο του 2000 αποκολλήθηκε από μια περιοχή της Ανταρκτικής ένα τεράστιο παγόβουνο το οποίο είχε ονομαστεί «Τράπεζα πάγου Ρος».

Η περιοχή του Ρος, από την οποία αποκολλήθηκε το παγόβουνο αυτό, είναι η κατάληξη ενός τεράστιου παγετώνα που προέρχεται από την Ανταρκτική.

Σύμφωνα με το In.gr, η αποκόλληση είχε ως αποτέλεσμα να σχηματιστεί ένα παγόβουνο πρωτοφανούς μεγέθους, το μεγαλύτερο που γνωρίζουμε ότι έχει υπάρξει μέχρι σήμερα.

Το τεράστιο παγόβουνο που ονομάστηκε Β-15 είχε μήκος 253 χλμ., πλάτος 35 χλμ και όταν δημιουργήθηκε ήταν μεγαλύτερο σε εμβαδόν από τη Σικελία.

Το Β-15 άρχισε να κατευθύνεται με αργό ρυθμός προς βορειότερες περιοχές και για αυτό είχε σημάνει συναγερμός αφού μπορεί να αποτελούσε κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα.

Το παγόβουνο άρχισε να κινείται προς τον ισημερινό και φυσικά όσο εισερχόταν σε ολοένα και θερμότερα νερά άρχισε να έχει… απώλειες.

Οπως ανακοίνωσε η NASA οι δορυφορικές παρατηρήσεις που έχει στην κατοχή της δείχνουν ότι το παγόβουνο έχοντας διανύσει πλέον περίπου 11 χιλιάδες χλμ. έχει πλέον λιώσει σχεδόν ολόκληρο και είναι θέμα λίγου χρόνου να εξαφανιστεί εντελώς από τη θάλασσα.

Οι επιστήμονες υπολογίζουν ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας αιώνας για να αναπληρωθεί η απώλεια του τεράστιου κομματιού πάγου στην περιοχή του Ρος, εάν βεβαίως διατηρηθούν οι παρούσες κλιματολογικές συνθήκες στον πλανήτη.

Δείτε επίσης πως οι πάγοι λιώνουν με ταχύτατους ρυθμούς ΕΔΩ.

Πηγή: GreenAgenda

ανταρκτική

Οι πάγοι στην Ανταρκτική λιώνουν με τριπλάσια ταχύτητα την τελευταία πενταετία

Η τήξη των πάγων στην Ανταρκτική έχει επιταχυνθεί με ανησυχητικό ρυθμό τα τελευταία χρόνια. Μεταξύ 2012-2017 η παγωμένη ήπειρος έχασε περίπου 219 δισεκατομμύρια τόνους πάγου ετησίως, συμβάλλοντας κατά 0,6 χιλιοστά τον χρόνο στην άνοδο της στάθμης των θαλασσών.

Οι 84 επιστήμονες από 44 φορείς (NASA, ESA, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα), που έκαναν σχετικές δημοσιεύσεις στο περιοδικό «Nature», ανέφεραν ότι πριν το 2012 η Ανταρκτική έχανε πάγους με σταθερό ετήσιο ρυθμό 76 δισεκατομμυρίων τόνων, συνεισφέροντας 0,2 χιλιοστά ετησίως στην άνοδο της στάθμης των υδάτων. Όμως μετά το 2012 έχει υπάρξει τριπλασιασμός στις ετήσιες απώλειες.

Η επιδείνωση είναι πιο αισθητή στη Δυτική Ανταρκτική, όπου οι ετήσιες απώλειες των 53 δισ. τόνων στη δεκαετία του 1990 έχουν αυξηθεί σε 159 δισ. τόνους το χρόνο μετά το 2012. Στο βόρειο άκρο της ηπείρου, στην Ανταρκτική Χερσόνησο, υπάρχει αύξηση 25 δισ. τόνων ετησίως μετά το 2000, ενώ αντίθετα στην Ανατολική Ανταρκτική οι πάγοι εμφανίζουν μια μικρή αύξηση της τάξης των 5 δισ. τόνων ετησίως.

Όπως μεταδίδει το ΑΜΠΕ, σε περίπου τρία τρισεκατομμύρια τόνους υπολογίζονται συνολικά οι πάγοι που έχουν λιώσει κατά την τελευταία 25ετία. Αυτές οι απώλειες των ανταρκτικών πάγων έχουν οδηγήσει σε συνολική άνοδο της στάθμης των παγκόσμιων θαλασσών κατά 7,6 χιλιοστά μετά το 1992, με το 40% της ανόδου να έχει συμβεί μετά το 2012. Τα νέα ευρήματα, με επικεφαλής τον καθηγητή ‘Αντριου Σέφερντ της Σχολής Γεωεπιστημών και Περιβάλλοντος του βρετανικού Πανεπιστημίου του Λιντς, παρέχουν την πιο ολοκληρωμένη εικόνα μέχρι σήμερα για τις διαχρονικές μεταβολές στην παγοκάλυψη της Ανταρκτικής.

Η ήπειρος είναι καλυμμένη από περίπου 15,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα πάγου, που έχουν συσσωρευτεί μέσω χιονόπτωσης στη διάρκεια χιλιάδων ετών. Στον Νότιο Ωκεανό γύρω από την Ανταρκτική οι θαλάσσιοι πάγοι καλύπτουν μια πρόσθετη έκταση 18,5 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων το χειμώνα, με πάχος περίπου ένα μέτρο. Η Ανταρκτική διαθέτει αρκετό νερό σε μορφή πάγου για να αυξήσει την παγκόσμια στάθμη των θαλασσών κατά 58 μέτρα, αν ποτέ οι πάγοι της λιώσουν.

Πηγή: GreenAgenda