NASA διαστημικό εργαστήριο πλανήτης Άρης

Το ρομποτικό εργαστήριο InSight κατευθήνεται στον Άρη

Το πρώτο εξειδικευμένο ρομποτικό εργαστήριο σεισμολογικών ερευνών, με την ονομασία InSight, στέλνει η Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) στον Άρη, με στόχο να μελετήσει το εσωτερικό του πλανήτη σε μεγάλο βάθος με τη βοήθεια των σεισμικών κυμάτων.

Η αποστολή InSight (Interior Exploration using Seismic Investigations, Geodesy and Heat Transport) εκτοξεύτηκε με ένα πύραυλο «Άτλας 5» ύψους 57 μέτρων της United Launch Alliance (ULA) το Σάββατο, στις 14:00 ώρα Ελλάδας, από την αεροπορική βάση Βάντενμπεργκ της Καλιφόρνια.

Αυτή ήταν η πρώτη διαπλανητική αποστολή στην αμερικανική ιστορία που ξεκίνησε από τη δυτική και όχι από την ανατολική ακτή των ΗΠΑ, σπάζοντας έτσι το μονοπώλιο της Φλόριντα στις διαστημικές εκτοξεύσεις.

Επιπλέον, αυτή είναι η πρώτη φορά, μετά τις αποστολές «Απόλλων» στη Σελήνη, που η NASA θα τοποθετήσει ένα σεισμογράφο σε άλλο πλανήτη.

Το InSight δεν είναι ένα κινούμενο ρόβερ, αλλά ένα στατικό αυτόματο επιστημονικό εργαστήριο. Ύστερα από ένα ταξίδι 485 εκατομμυρίων χιλιομέτρων και την προσεδάφισή του στην περιοχή Elysium Planitia του βορείου ημισφαιρίου (η οποία προβλέπεται να συμβεί στις 26 Νοεμβρίου 2018), για πρώτη φορά θα ‘δει’ με τα όργανά του βαθιά κάτω από την αρειανή επιφάνεια, προκειμένου να μελετήσει το υπέδαφος του «κόκκινου» πλανήτη, μεταξύ άλλων ανιχνεύοντας τους σεισμούς του Άρη.

 

Πηγή: Real

καινούργιος εξωπλανήτης

Διάστημα: Βρέθηκε εξωπλανήτης με ατμόσφαιρα χωρίς καθόλου σύννεφα

Ευρωπαίοι και Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν για πρώτη φορά έναν εξωπλανήτη, του οποίου η ατμόσφαιρα είναι πλήρως ανέφελη. Πρόκειται για τον WASP-96b, ο οποίος βρίσκεται σε απόσταση 980 ετών φωτός από τη Γη. Είναι ένας καυτός αέριος γίγαντας, παρόμοιος με τον Κρόνο σε μάζα και 20% μεγαλύτερος από τον Δία. Κινείται σε τροχιά γύρω από ένα άστρο σαν τον Ήλιο μας στο νότιο αστερισμό του Φοίνικα.

Η μελέτη της ατμόσφαιράς του έγινε με το διαμέτρου 8,2 μέτρων Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Νικολάι Νικόλοφ του βρετανικού Πανεπιστημίου του Έξετερ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature».

«Ο WASP-96b είναι ο μόνος εξωπλανήτης, μέχρι σήμερα, που φαίνεται να μην έχει καθόλου νέφη», δήλωσε ο κ. Νικόλοφ.

Νέφη έχουν ανιχνευθεί σε αρκετούς από τους πιο καυτούς αλλά και τους πιο ψυχρούς πλανήτες του ηλιακού συστήματός και και σε εξωπλανήτες πέρα από αυτό. Προς το παρόν, είναι δύσκολο για τους επιστήμονες να προβλέψουν πού θα βρούν τα πιο πυκνά νέφη.

Όταν η ατμόσφαιρα ενός πλανήτη είναι καθαρή από νέφη, τότε το κυριότερο χαρακτηριστικό στη φασματική ανάλυσή του είναι η έντονη παρουσία νατρίου, κάτι που είναι πολύ αισθητό στον WASP-96b. Το νάτριο είναι το έβδομο συχνότερο χημικό στοιχείο στο σύμπαν.

 

Πηγή: Real

Λυρίδες: Τα πρώτα «πεφταστέρια» της άνοιξης

Η πρώτη βροχή από «πεφταστέρια» της άνοιξης είναι οι Λυρίδες. Θα κορυφωθούν στον ουρανό του βορείου ημισφαιρίου, το βράδυ του Σαββάτου 21 Απριλίου προς χαράματα της Κυριακής 22 Απριλίου.

Οι διάττοντες αστέρες θα είναι ορατοί έως τις 25 του μήνα, εφόσον ο καιρός επιτρέψει τις νυχτερινές παρατηρήσεις. Οι Λυρίδες θεωρούνται μια μέση «βροχή» και στο αποκορύφωμά τους υπολογίζεται ότι εισέρχονται στη γήινη ατμόσφαιρα και πυρακτώνονται μέχρι 20 μετέωρα ανά ώρα με ταχύτητα έως 50 χιλιομέτρων. Οι Λυρίδες μερικές φορές δημιουργούν φωτεινά πεφταστέρια με μακριές ουρές. Οι ουρές παραμένουν ορατές στον ουρανό επί αρκετά δευτερόλεπτα. Κάποιες χρονιές, τα «πεφταστέρια» τους έφθασαν ακόμη και τα 100 ανά ώρα.

Η συγκεκριμένη βροχή διαττόντων, η οποία καταγράφηκε για πρώτη φορά το 687 π.Χ. από τους Κινέζους. Φαινομενικά προέρχεται από τον αστερισμό της Λύρας, από όπου πήρε το όνομά της. Ιδίως από τον αστέρα Βέγα (‘Αλφα Λύρας), ο οποίος είναι το πιο λαμπρό άστρο του συγκεκριμένου αστερισμού και το δεύτερο φωτεινότερο άστρο του νυχτερινού ουρανού του βορείου ημισφαιρίου.

Η πραγματική όμως πηγή προέλευσης είναι ο κομήτης C/1861 G1 «Θάτσερ». Τον κομήτη ανακάλυψε το 1861 ο Αμερικανός Α. Θάτσερ. Ο κομήτης αφήνει στο πέρασμά του μια μακριά ουρά σκόνης και σωματιδίων, η οποία διασταυρώνεται κάθε χρόνο με την τροχιά του πλανήτη μας. Ο κομήτης θα ξαναπεράσει πολύ κοντά από τη Γη το 2276, καθώς η τροχιά του γύρω από τον Ήλιο διαρκεί περίπου 415 χρόνια.

Τα απομεινάρια από την ουρά του κομήτη, μετά το τελευταίο κοντινό πέρασμά του κατά τον 19ο αιώνα, αιωρούνται ακόμα στο διάστημα. Συνεχίζουν να προκαλούν τη «βροχή» των Λυρίδων κάθε χρόνο.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πλάνο για εγκατάσταση διαστημικών σταθμών

Ο κινεζικός διαστημικός σταθμός «Τιανγκόνγκ-1» έπεσε πρόσφατα στη Γη, όπως τα προηγούμενα χρόνια είχε συμβεί με τον αμερικανικό Skylab και τον ρωσικό MIR.

Ο μεγαλύτερος και πιο γνωστός Διεθνής Διαστημικός Σταθμός (ISS) αναμένεται να ολοκληρώσει τη ζωή του μεταξύ 2024-2028. Όμως κάθε άλλο παρά έλλειψη διαστημικών σταθμών θα έχουμε τα επόμενα χρόνια. Μερικοί μάλιστα θα λειτουργούν και ως διαστημικά ξενοδοχεία. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά τι έχουν στα σκαριά κράτη και ιδιωτικές εταιρείες τόσο γύρω από τη Γη όσο και από τη Σελήνη.

Deep Space Gateway (ΗΠΑ): Αν και μικρότερος από τον ISS, θα βρίσκεται πολύ μακρύτερα, καθώς θα τεθεί σε τροχιά όχι γύρω από τη Γη αλλά από τη Σελήνη. Όπως λέει και το όνομά του («Πύλη Βαθέος Διαστήματος»), θα είναι το εφαλτήριο όχι μόνο για τις επανδρωμένες αποστολές στο φεγγάρι, αλλά πολύ μακρύτερα, στον ‘Αρη και ακόμη παραπέρα. Θα δημιουργηθεί από την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA) σε συνεργασία με τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Διαστήματος (ESA) και με άλλες χώρες. Το πρώτο τμήμα του σχεδιάζεται να εκτοξευθεί το 2022. Μετά από τις κατάλληλες προσθήκες, όλος ο σταθμός σχεδιάζεται να είναι έτοιμος έως το 2025. Δεν θα είναι μόνιμα επανδρωμένος όπως ο ISS, αλλά θα δέχεται αστροναύτες μια φορά το χρόνο.

Κινεζικός Διαστημικός Σταθμός: Μετά την καταστροφή του «Ουράνιου Παλατιού-1», οι Κινέζοι σχεδιάζουν ένα μεγαλύτερο επανδρωμένο διαστημικό σταθμό. Αυτός θα έχει βάρος 80 έως 100 τόννων, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του ISS και ανάλογο με τον «μακαρίτη» ρωσικό MIR. Η εκτόξευση του κεντρικού θαλάμου Τιανχέ-1 («Αρμονία των Ουρανών») προγραμματίζεται για το 2019. Σταδιακά θα προστεθούν και άλλες επιμέρους μονάδες και θάλαμοι (modules), με στόχο ο σταθμός να λειτουργήσει κανονικά από το 2022. Θα είναι ο τρίτος κινεζικός σταθμός μετά τους Τιανγκόνγκ-1 και 2 . Ο πρώτος καταστράφηκε, ενώ ο δεύτερος είχε εκτοξευθεί το 2016 και ακόμη βρίσκεται σε τροχιά.

 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Βρέθηκαν διαμάντια σε χαμένο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος

Τα διαμαντάκια που βρέθηκαν μέσα σε ένα μετεωρίτη που είχε πέσει στη Γη, προέρχονται από ένα χαμένο πια πλανήτη του πρώιμου ηλιακού συστήματός μας. Αυτό είναι το συμπέρασμα των επιστημόνων που μελέτησαν τον μετεωρίτη Αλμαχάτα Σίτα, ο οποίος είχε πέσει στην έρημο Νουβία του Σουδάν το 2008. Οι ερευνητές από τη Γαλλία, Γερμανία και Ελβετία, με επικεφαλής τον Φαρχάνγκ Ναμπιέι του Εργαστηρίου Επιστήμης της Γης και των Πλανητών του Ινστιτούτου Φυσικής της Ελβετικής Ομοσπονδιακής Πολυτεχνικής Σχολής της Λωζάννης (EPFL), που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Nature Communications», χρησιμοποίησαν σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους και ηλεκτρονικά μικροσκόπια για να αναλύσουν σε βάθος τον μετεωρίτη.

Μελετώντας τους κρυστάλλους των μικροσκοπικών διαμαντιών που υπήρχαν μέσα στο μετεωρίτη, συμπέραναν ότι πρέπει να σχηματίσθηκαν σε συνθήκες τεραστίων πιέσεων άνω των 20 γιγαπασκάλ. Αυτές οι πολύ υψηλές πιέσεις δείχνουν ότι τα διαμάντια αρχικά δημιουργήθηκαν μέσα σε ένα πρωτοπλανήτη μεγέθους μεταξύ Ερμή και ‘Αρη, ο οποίος υπήρχε κατά τα πρώτα δέκα εκατομμύρια χρόνια του ηλιακού μας συστήματος. Ο μετεωρίτης του Σουδάν εκτιμάται ότι αποτελεί ένα από τα τελευταία απομεινάρια εκείνου του αρχέγονου προπλάσματος πλανήτη, που πια δεν υπάρχει.

Η ανακάλυψη αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι κατά την αρχική φάση του ηλιακού μας συστήματος υπήρχαν μεγάλοι πρωτοπλανήτες, που μέσα από γιγάντιες συγκρούσεις τύπου «μπιλιάρδου» αποτέλεσαν θεμέλιους λίθους για τη δημιουργία των σημερινών πλανητών. Οι επιστήμονες υποθέτουν ότι κάποτε το ηλιακό μας σύστημα διέθετε δεκάδες τέτοια σώματα με μέγεθος μεγαλύτερο της Σελήνης και μικρότερο του ‘Αρη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ